Uit de Standaard van 25 januari 2008

Om de Vlaamse economie meer slagvaardig te maken is het bonton te pleiten voor de regionalisering van de vennootschapsbelasting. Volgens Bart Martens en Bart Van Malderen zijn er andere prioriteiten.

In kringen van Vlaamse politici en ondernemers wordt in koor gepleit voor meer economische instrumenten voor Vlaanderen. De klemtoon ligt hierbij steevast op de vennootschapsbelasting. Wij laten in dit debat graag een dissonante toon horen. We onderschrijven met veel enthousiasme dat er nood is aan een doorgedreven beleid dat onze economie voorbereidt op de toekomst. Als we onze welvaart effectief willen vrijwaren, zullen we ook een al te vergaande desindustrialisatie moeten voorkomen. Simultaan zal onze economie efficiënter dienen om te springen met grondstoffen en energie. Vlaanderen zal ongetwijfeld een veelvoud aan instrumenten in stelling moeten brengen om de veerkracht en weerbaarheid van onze economie ten opzichte van buitenlandse concurrentie in tijden van structureel stijgende grondstof- en energieprijzen te versterken. Onze legendarische productiviteit gebaseerd op de flexibele inzet van goedgeschoold personeel aan een zeer hoog arbeidstempo bereikt immers stilaan haar limieten.

Ook gezien hoe Genk zondagavond door seizoensrevelatie Cercle Brugge werd afgetroefd? Groen-zwart speelde fris en frivool. Genk speelde mak en ongeïnspireerd. Het verschil: ambitie en motivatie. Is het daarom zo eigenaardig dat wij van de federale regering verwachten dat ze voor haar energie- en klimaatbeleid een klein beetje meer Cercle Brugge worden.

Op de Europese Lentetop van maart 2007 ondersteunde iedereen volmondig de ambitieuze doelstellingen die de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie overeenkwamen. De Europese Unie verbond er zich toe om tegen 2020 20 procent van haar energiebehoeften uit hernieuwbare energie te putten. De energievraag zou tegen 2020 met 20 procent moeten dalen en de uitstoot van broeikasgassen zou tegen dan ook met minstens 20 procent moeten afnemen ten opzichte van het referentiejaar 1990. Als er wereldwijde afspraken zouden komen zou de Unie haar broeikasgasuitstoot zelfs met 30 procent drukken.

Vlaanderen ligt centraal en is te land, ter zee en vanuit de lucht vlot bereikbaar. Hierdoor zijn we de ideale draaischijf voor het ontvangen, bewaren, behandelen en doorvoeren van goederen uit alle windstreken. De vierhonderd Europese distributiecentra op ons grondgebied, goed voor 25.000 arbeidsplaatsen, zijn hier niet toevallig neergestreken. Dat de logistieke sector groeiende is, merken we ook aan de invasie van vrachtwagens, de langere files en de smogborden op warme zomerdagen.

Verschenen in de Standaard 22 juli 2007

Met de aangekondigde prijsstijgingen maakt monopolist Electrabel nog eens pijnlijk duidelijk wie op onze energiemarkten de baas is. De vrije stroom- en gasmarkten lijken verder weg dan ooit en van de beloofde prijsvoordelen die de vrije leverancierskeuze met zich mee zou brengen, blijft niets meer over. De nieuwe spelers moeten immers strijden met ongelijke wapens en beschikken over te weinig import- of productiecapaciteit om de monopolist echt uit te dagen en voor grote groepen klanten een alternatief te bieden. Het wordt hoog tijd dat de overheid ingrijpt en net als in andere landen het productiemonopolie openbreekt. Wij stonden ook al vorige legislatuur klaar met de nodige wetsvoorstellen maar konden daarvoor jammer genoeg geen meerderheid vinden. Die lijkt er ook in de nieuwe federale regering niet aan te komen, want ook CD&V verwacht alle heil van een vrijwillig akkoord met Electrabel. Een nieuwe Pax Electrica die beklonken wordt in de gesloten kamertjes waar ook de "open" VLD vorige legislatuur tevergeefs alle heil van verwachtte.