Verschenen in de Tijd van 8 mei 2010

Neem nu de recente discussie in het Vlaams Parlement over de 'injectietarieven' voor groenestroomproductie. Zo'n injectietarief is een vergoeding die netbedrijven aanrekenen aan elektriciteitsproducenten om stroom op het net te zetten. Groene-stroombedrijven eisen een vrijstelling van die aansluitingskosten.

Vlaamse politici willen de injectietarieven voor groene stroom en warmtekrachtkoppeling afschaffen, omdat die het Vlaamse beleid dwarsbomen. Ze hollen immers de subsidies uit die de Vlaamse regering geeft aan hernieuwbare energieprojecten.

Rem

Een kransje Vlaamse parlementsleden van CD&V, sp.a en N-VA diende onlangs een resolutie in waarin ze de Vlaamse regering aanmanen tegen die injectietarieven te strijden. 'De injectietarieven zijn een voorbeeld van contraproductieve regelgeving en zetten een rem op de ontwikkeling van duurzame elektriciteitsproductie', luidt het in de toelichting van de resolutie.

Rara, wie maakte die injectietarieven mogelijk? De federale regering, in 2008, met daarin Vlaamse politici van Open VLD én CD&V. Partijen die dus nu op het Vlaamse niveau moord en brand roepen tegen die injectietarieven.

De sp.a zat federaal wel in de oppositie de afgelopen jaren. Maar opmerkelijk is wel dat een van de indieners van de Vlaamse resolutie, Bart Martens (sp.a), zetelt in de raad van bestuur van de netbeheerder Eandis, die de injectietarieven invoerde, ook voor groenestroomproducenten.

Verzet

Hadden Martens en andere politici dan niet beter in de raad van bestuur van Eandis op tafel geklopt in plaats van nu een parlementair initiatief te nemen? 'Bij Eandis heb ik me verzet tegen deze onzinnige vestzak-broekzakoperatie met injectietarieven', zegt Martens in een reactie. Maar hij voegt er meteen aan toe dat hij begrijpt dat de netbedrijven niet anders kunnen dan de tarieven aanrekenen. Als ze de aansluitingskosten niet doorrekenen aan de producenten gaat dat ten koste van de winst van de netbeheerders. En dat betekent minder dividend voor de aandeelhouders, de intercommunales - lees de gemeenten. En in de gemeentebesturen zitten politici van alle families die de dividenden natuurlijk graag zien komen om hun burgers zoet te houden. Dat de gemeenten als aandeelhouder betrokken zijn in de energiedistributie maakt een consequente houding van politieke partijen er dus niet makkelijk op.