 Verschenen in De Morgen van 23 januari 2008
Saïd El Khadraoui en Bart Martens hebben ernstige problemen met het Europese milieugelobby van CD&V en Open Vld.
Ook gezien hoe Genk zondagavond door seizoensrevelatie Cercle Brugge werd afgetroefd? Groen-zwart speelde fris en frivool. Genk speelde mak en ongeïnspireerd. Het verschil: ambitie en motivatie. Is het daarom zo eigenaardig dat wij van de federale regering verwachten dat ze voor haar energie- en klimaatbeleid een klein beetje meer Cercle Brugge worden.
Op de Europese Lentetop van maart 2007 ondersteunde iedereen volmondig de ambitieuze doelstellingen die de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie overeenkwamen. De Europese Unie verbond er zich toe om tegen 2020 20 procent van haar energiebehoeften uit hernieuwbare energie te putten. De energievraag zou tegen 2020 met 20 procent moeten dalen en de uitstoot van broeikasgassen zou tegen dan ook met minstens 20 procent moeten afnemen ten opzichte van het referentiejaar 1990. Als er wereldwijde afspraken zouden komen zou de Unie haar broeikasgasuitstoot zelfs met 30 procent drukken.
Vandaag stelt de Europese Commissie een pakket maatregelen voor om die engagementen hard te kunnen maken. Het pakket bundelt de herziening van de richtlijn emissiehandel, een voorstel van beslissing inzake de inspanningsverdeling van de lidstaten voor de uitstoot van broeikasgassen en een voorstel van richtlijn voor hernieuwbare energie, met inbegrip van een verdeling van de inspanning. Vooral wat die laatste twee voorstellen betreft, trekken CD&V en Open Vld al enkele weken bijzonder hard aan de mouw van Commissievoorzitter Barroso om de te leveren inspanningen af te zwakken die voor België werden voorgerekend. Kop in kas. Een gebrek aan solidariteit. Het nieuwe adagio van oranje-blauw luidt blijkbaar: 'Wat de anderen doen, doen ze beter'.
Wat hernieuwbare energie betreft stelt de Commissie nochtans een billijke verdeelsleutel voor, waarbij elke lidstaat de productie van groene energie moet opdrijven met 5,75 procent, met daarbovenop een verdeling van bijkomende inspanningen op basis van het bbp van het land. De Commissie hanteert met andere woorden het principe dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen, vraagt elk land om zelf een minimumaandeel aan groene energie te realiseren en staat toe dat landen die door geografische beperkingen een kleiner potentieel aan hernieuwbare energie hebben die toch kunnen realiseren in andere lidstaten via de aankoop van groene energiecertificaten. De aanpak van de Commissie zou België verplichten een doelstelling van hernieuwbare energie te halen van 13 procent tegen 2020. Dat is 10,8 procent bijkomende hernieuwbare energie. Voor de 27 Europese lidstaten komt diezelfde doelstelling op 11,5 procent meer hernieuwbare energie. Vanwaar dan toch die hyperdefensieve houding van CD&V en Open Vld?
Ons land heeft er daarentegen alle belang bij om wél ambitieus mee te stappen in de doelstellingen van Europa en niet technologisch achter te lopen op dat vlak. Veeleer dan hernieuwbare energie als een last te zien, moeten we het beschouwen als een toekomstgerichte sector waarin innovatie en ontwikkeling centraal staan en waarin de Belgische industrie een toonaangevende rol kan en moet spelen.
De windturbines die volgende zomer worden geplaatst op de Torntonbank zijn de eerste van die omvang die zo ver in zee en zo diep zullen staan. De Belgische bedrijven die aan dat huzarenstukje meewerken, zullen de opgedane expertise kunnen gebruiken om mee te dingen naar contracten voor de vele andere windturbineparken die elders in de wereld worden gepland. Met IMEC in Leuven hebben we een toonaangevend onderzoeksbedrijf op het vlak van fotovoltaïsche energie in ons land. Bussenbouwer Van Hool gooit met zijn brandstofcelbus op waterstofgas nu al hoge ogen in de rest van de wereld en ziet met de ambitieuze Europese normen een hele markt opengaan. Umicore, wereldmarktleider op het gebied van lithium-ion batterijen, die gebruikt worden in hybride wagens, ziet zijn activiteiten alleen maar toenemen bij een aanscherping van de verbruiksnormen voor wagens. Een ambitieus beleid op het vlak van hernieuwbare energie geeft die bedrijven kansen om te groeien en om nieuwe, innovatieve technologieën te ontwikkelen in de groeimarkten van de toekomst.
In schril contrast daarmee staat het voornemen uit het oranje-blauwe deelakkoord om samen met het afzwakken van de doelstellingen op het vlak van hernieuwbare energie massaal veel geld te investeren in het onderzoek en de ontwikkeling van de vierde generatie kernreactoren. Bovendien gaat het hier om technologie die enkel door buitenlandse (vooral Franse en Amerikaanse) firma's kan worden vermarkt.
Werk aan de winkel dus. Ons land mag voor zijn beleid inzake hernieuwbare energie beslist wat meer ballen aan zijn lijf hebben. Op de Europese Lentetop akkoord gaan met ambitieuze doelstellingen en nu als eerste de paraplu opsteken om er vanonder te muizen, is hypocriet. Het is niet verboden om een beetje meer ambitie te tonen. Een beetje meer Cercle Brugge worden met andere woorden.
Saïd El Khadraoui is Europees Parlementslid (sp.a) en internationaal secretaris van sp.a. Bart Martens is Vlaams volksvertegenwoordiger en sp.a-senator
|
